Lees meer over mineralen ...

Calcium is belangrijk voor de stevigheid van de beenderen en de tanden. Calcium is ook betrokken bij het goed functioneren van de spieren, de zenuwgeleiding, de bloedstolling, de celgroei, de hormoonstofwisseling en de energievoorziening in het lichaam.
Bij ouderen kan een te lage calciuminname leiden tot beenderontkalking. Ter voorkoming van fracturen wordt calcium samen met vitamine D aangeraden. Een calciumtekort kan ook leiden tot een vertraagde bloedstolling of spierkrampen.

Chloor (chloride) is een bestanddeel van keukenzout. Het zorgt, samen met natrium en kalium, voor een goed evenwicht in de vochthuishouding van het lichaam. Chloor komt, in de vorm van zoutzuur, ook voor in maagzuur.
Chloor is in vrijwel alle voedingsmiddelen aanwezig waardoor een tekort vrijwel nooit voorkomt. Ook bij een zoutarm dieet krijgen mensen voldoende chloor binnen.

Chroom (chromium) speelt een belangrijke rol bij de vetstofwisseling en het handhaven van het bloedsuikergehalte. Bij glucose-intolerantie - dat wordt gekenmerkt door een sterk schommelende bloedsuikerwaarde waarbij zowel te lage als normale of vaak zelfs te hoge bloedsuikerwaarden voorkomen - kan chroom de werking van insuline in het lichaam verbeteren, bijdragen tot meer normale bloedsuikerwaarden en suikerziekte eventueel voorkomen. Om een suikerverslaving te doorbreken kies voor een voeding met complexe koolhydraten (bijvoorbeeld volkorenproducten) en neem iedere dag een chroomsupplement. Chroom kan ook zorgen voor een vermindering van uw lichaamsgewicht. Een eventueel overschot aan chroom wordt niet door uw lichaam opgeslagen maar terug uitgescheiden. Chroomsupplementen zijn ook niet van invloed op de werking van uw schildklier.
Alleen bij ernstige ondervoeding kan een tekort optreden. Dat kan leiden tot verhoogde suiker- en cholesterolwaarden in het bloed en gewichtsverlies.

Fluoride is belangrijk voor de opbouw van de beenderen en beschermt tegen tandbederf.
Een tekort aan fluoride verhoogt de kans op tandbederf.

Fosfor maakt deel uit van het DNA en is belangrijk voor de stevigheid van het skelet. Fosfor is betrokken bij de stofwisseling van koolhydraten, eiwitten en vetten en dus ook bij de energievoorziening van het lichaam.
Een tekort aan fosfor kan leiden tot anorexia, bloedarmoede, prikkelbaarheid, concentratieverlies, algemene malaise, nierstenen, pijn in botten, spieren en gewrichten en hogere gevoeligheid voor infecties.

IJzer is een belangrijk bestanddeel van bloedkleurstof of hemoglobine. Hemoglobine zorgt voor het transport van zuurstof naar het lichaam. Het lichaam gebruikt die zuurstof om energie te produceren. IJzer is ook belangrijk voor de instandhouding van het immuunsysteem.
Een tekort aan ijzer kan leiden tot duizeligheid, zwakte of een verminderd concentratievermogen en in ernstige gevallen tot bloedarmoede. In het geval van een zwangerschap kan bloedarmoede aanleiding geven tot zuurstoftekort bij de foetus en een normale groei en ontwikkeling belemmeren.
De behandeling van ijzertekort kan 3 tot 6 maanden duren. Om de opname van ijzer te bevorderen wordt soms vitamine C toegevoegd. Na een heelkundige ingreep (ter hoogte van de maag en/of darmen) moet meestal blijvend ijzer toegediend worden.

Jodium is noodzakelijk voor de vorming van schildklierhormonen en speelt dus een rol bij de groei en de stofwisseling. Jodium is tevens belangrijk voor het goed functioneren van het zenuwstelsel en ondersteunt de energievoorziening.
Bij een tekort aan jodium kan zwelling van de schildklier ontstaan. Bij kinderen kan dat een lichamelijke en geestelijke groeiachterstand veroorzaken. Bij volwassenen kan het vochtophoping, verminderd denkvermogen en vertraagde reacties teweegbrengen.

Kalium speelt een grote rol bij de zenuwgeleiding en het handhaven van een normale bloeddruk. Kalium is ook  noodzakelijk voor het samentrekken van de spieren en voor de energiehuishouding in de spieren.
Kalium komt in veel voedingsmiddelen voor waardoor een tekort door onvoldoende inname onwaarschijnlijk is. Een tekort kan echter ook ontstaan door aanhoudende diarree of braken en door het gebruik van middelen die de stoelgang bevorderen of vocht afdrijven.
Symptomen bij een tekort aan kalium (bijvoorbeeld bij levercirrose en gebruik van vochtafdrijvende middelen) zijn onder andere spierzwakte, verstoorde hartfunctie, depressie en verwardheid.

Koper zorgt ervoor dat ijzer wordt vastgelegd in de rode kleurstof (hemoglobine) in ons bloed en speelt aldus een rol bij het zuurstoftransport en de energievoorziening in het lichaam. Koper is betrokken bij de pigmentatie van huid en haar, bij bindweefsel- en beendervorming en de lichaamsweerstand.
Een kopertekort kan vooral voorkomen bij pasgeboren kinderen, te vroeg geboren kinderen en kinderen die ondervoed zijn geweest. Symptomen zijn bloedarmoede, een verminderd afweersysteem en beenderafwijkingen.

Magnesium is sterk geconcentreerd aanwezig in de intercellulaire vloeistof en de beenderen. Het is een belangrijke voedingsstof voor de hersenen en wordt terecht het antistressmineraal genoemd. De balans tussen magnesium en calcium zorgt voor het belangrijke evenwicht in het lichaam tussen spanning en ontspanning. Magnesium heeft een kalmerende werking en ontspant de spieren en bloedvaten, terwijl calcium de spieren aanspant. Magnesium verhoogt de weerstand tegen geestelijke en lichamelijke spanningen, reguleert het hartritme en de bloeddruk, gaat vermoeidheid tegen en helpt de slaapkwaliteit te verbeteren.
Magnesium is noodzakelijk voor honderden enzymatische processen, de energiestofwisseling in het lichaam, de overdracht van de zenuwprikkels, de opbouw van de beenderen, de productie van eiwitten (het speelt een belangrijke rol in de activering van aminozuren bij de biosynthese van eiwitten), de groei en ontwikkeling, de immuniteit en het goed functioneren van de spieren. Daarnaast reguleert dit mineraal het calcium-, koper-, zink-, kalium- en vitamine D-gehalte van het lichaam.
Als gevolg van bodemuitputting, gebruik van kunstmest en industriële voedselbewerking is er nauwelijks nog magnesium voorradig voor onze groenten, planten en andere voedselbronnen en doordat overmatig gebruik van alcohol (verlaagt de beschikbaarheid voor de cellen door het verhogen van de uitscheiding van magnesium door de nieren), suikers, koffie, frisdranken (koolzuurhoudende dranken bevatten fosfaten die binden met magnesium in de darmen waardoor deze niet beschikbaar is voor het lichaam en gewoon weer wordt uitgescheiden) en sommige geneesmiddelen (maagzuurremmers, chemotherapie, medicatie voor suikerziekte, plaspillen, medicatie voor hart- en bloedvaten, hormonen, antibiotica, steroïden) magnesium kunnen laten verloren gaan, lijdt een groot deel van de bevolking aan een voortdurend magnesiumtekort. Ook emotionele en lichamelijke stress, overdadig zweten (sporten, sauna), zwangerschap, borstvoeding, ondervoeding, diarree, maagbandje en nier- en leverproblemen kunnen voor een magnesiumtekort zorgen.
Vooral personen met een verhoogd risico op hart- en vaatziekten, nierziekte, spierkrampen, astma, diabetes, stress, hoofdpijn of migraine kunnen een belangrijk voordeel halen door magnesiumsupplementen in te nemen.
Bij een tekort aan magnesium treden klachten op als irritatie van de zenuwen in de spieren, hartritmestoornissen, maagkrampen en vermoeidheid.
Bij zwangere vrouwen kan magnesium toegediend worden ter behandeling van zwangerschapsvergiftiging en -stuipen (pre-eclampsie en eclampsie).

Mangaan is betrokken bij de vorming van de beenderen en bij de stofwisseling van aminozuren, cholesterol en koolhydraten. Mangaan beschermt de lichaamscellen tegen oxidatieve stress en ondersteunt de energievoorziening van ons lichaam.
Er is niets bekend over de gevolgen van een tekort aan mangaan bij de mens.

Molybdeen maakt deel uit van verschillende enzymen die onder andere betrokken zijn bij de afbraak en opbouw van eiwitten in ons lichaam.
Er is niets bekend over de gevolgen van een tekort aan molybdeen bij de mens.

Natrium is belangrijk voor de vochthuishouding van het lichaam, het samentrekken van de spieren en de zenuwgeleiding. Daarnaast levert natrium, samen met kalium, een belangrijke bijdrage tot het handhaven van een normale bloeddruk.
Een natriumtekort is meestal het gevolg van intens zweten bij langdurige inspanning. Uitdrogingsverschijnselen zijn dan het gevolg.

Seleen (selenium) heeft een belangrijke antioxidatieve en ontgiftende werking en gaat de vorming van schadelijke stoffen in het lichaam tegen. Seleen is ook van belang voor een goede weerstand, de ontwikkeling van de zaadcellen en gezond haar.
Bij een tekort aan seleen kan er een verstoring van de hartspier optreden.

Zink is noodzakelijk bij de opbouw van het erfelijk materiaal, de regulatie van het immuunsysteem, de energieproductie en de weefselvernieuwing en speelt een rol bij de eiwit- en koolhydraatstofwisseling. Zink is belangrijk voor huid en haar, gezonde beenderen en een goed geheugen. Zink is een bestanddeel van het hormoon insuline en draagt bij tot de vruchtbaarheid en de voortplanting.
Zuigelingen kunnen door een tekort aan zink een groeiachterstand oplopen en ernstig ondervoed raken. Andere gevolgen van een zinktekort zijn onder andere groeivertraging, een verminderde smaak en reuk, huidafwijkingen en nachtblindheid.

Overzicht mineralen
Lees ook deze artikels

Wij gebruiken cookies om onze website beter af te stemmen op uw voorkeur. Dat surft gemakkelijker. Gaat u hiermee akkoord? Ja Nee Meer over cookies »
← Keer terug naar de backoffice    Professioneel advies en snelle levering ... Ontvang 5 % extra korting bij aankoop vanaf € 100 ... Gratis levering in België vanaf € 49 ... Veilig winkelen en geen extra kosten Verbergen